Aby walczyć ze skutkami zanieczyszczenia powietrza potrzebna jest współpraca całego społeczeństwa. Świadomość społeczeństwa na ten problem jest bardzo istotna. Zarówno pracownicy zakładów produkcyjnych, jaki i rolnicy oraz mieszkańcy gospodarstw domowych powinni przestrzegać pewnych zasad zdrowego współżycia z przyrodą. Jeśli pragniemy poprawić stan atmosfery należy rozpoznać rodzaje i źródła zanieczyszczeń oraz znać przyczyny i skutki negatywnej działalności człowieka. Ponad to istotna jest kwestia długotrwałych wysiłków, które mogą odnieść skutek dopiero w przyszłości oraz brania indywidualnej odpowiedzialności za zanieczyszczenie natury. Czasami nie wystarczą dobre chęci, ale również potrzebny jest bardzo duży kapitał. Zwalczanie zanieczyszczeń powietrza może być powodem sporów. Zderzające się przeciwstawne interesy przyszłych pokoleń, ekologów, rządzących i przedsiębiorców mogą być przyczyną wielu nieporozumień i sporów. Dodatkowym problemem jest brak środków i wiedzy o problemie zanieczyszczenia powietrza.

Człowiek przyczynia się do zanieczyszczenia wszystkich rodzajów wód na globie oraz zmniejsza ilość wód słodkich. Mimo, że woda jest jedną z najcenniejszych dla naszego życia substancji, to nie potrafimy jej oszczędzać. Nawet w miejscach, gdzie panuje jej niedostatek zużywa się więcej wody niż jest faktycznie zapotrzebowanie. Bardzo duże straty powoduje nawadnianie pól wodami rzecznymi. Dużą rolę odgrywa świadomość społeczna. Na przykład szwajcarzy bardzo oszczędzają wodę, zużywając około 110 metrów sześciennych na osobę. Zupełnie inaczej postępują mieszkańcy Australii. Przeciętny Australijczyk zużywa dziesięć razy więcej wody niż mieszkaniec Szwajcarii. Najczęstszymi przyczynami zanieczyszczenia wód są: ścieki przemysłowe i komunalne, brak dobrych i szczelnych szamb, duże ilości środków chemicznych stosownych przy uprawie roli, nieodpowiednie składowanie odpadów na wysypiskach oraz brak wiedzy i odpowiedzialności całego społeczeństwa. Niezbędne jest oczyszczenie zużytych już wód, które zapobiega nadmiernemu zużywaniu tego surowca.

Zanieczyszczenia mogą pochodzić zarówna ze źródeł naturalnych takich jak wulkany, rozkładających się martwych zwierząt, burz pyłowych oraz pożarów lasów, lecz głównym ich źródłem jest działalność ludzka. Emisja zanieczyszczeń to po prostu wprowadzenie substancji szkodliwych do atmosfery. Proces ten ma miejsce wszędzie tam, gdzie mieszkają ludzie. Emisja zanieczyszczeń jest największa w ośrodkach przemysłowo-produkcyjnych oraz bardzo dużych aglomeracjach. Jednak cyrkulacja powietrza może transportować niebezpieczne związki na dalsze terytoria. W związku z tym zanieczyszczenie powietrza jest problemem wszystkich mieszkańców naszej planety. Działalność gospodarcza z reguły niesie za sobą naruszenie składu powietrza. O szkodliwość decyduje głównie stężenie oraz rodzaj substancji zawartej w atmosferze. Ponad 40% zanieczyszczeń pochodzi z przemysłu przetwórczego. Ponadto powietrze zanieczyszcza transport, rolnictwo, budownictwo, obronność oraz gospodarstwa domowe. Substancje zaburzające skład powietrza to przede wszystkim tlenki węgla, siarki oraz azotu.

Skutki działalności człowieka można dostrzec na obszarze źródła emisji zanieczyszczeń. Najczęściej są to nieprzyjemne odory oraz pyły. Jeżeli na jednym obszarze istnieje wiele źródeł i rodzajów zanieczyszczeń atmosfery to dochodzi do ich kumulacji i nasilenia. Przykładem może być smog, czyli warstwa zanieczyszczeń utrzymująca się na wielkim aglomeracjami. Jest on ogromnym zagrożeniem dla osób cierpiących na choroby układu krążenia. Według badań węgierskich naukowców, co siedemnasty zgon ma związek z zanieczyszczonym powietrzem. Natomiast w Polsce najgorzej jest na Śląsku. Szacuje się, że zawartość pyłów znajdujących się w powietrzu jest czterokrotnie wyższa niż dopuszczalna ich ilość. Dużym problemem są kwaśne deszcze, które niszczą żywe organizmy oraz konstrukcje. Zawierają one tlenków i azotów oraz charakteryzują się kwaśnym odczynem. Kwaśne deszcze występują w krajach wysoko uprzemysłowionych. Zanieczyszczenie powietrza nie pozostaje bez wpływu na globalne ocieplenie oraz zwiększanie się dziury ozonowej.

Gospodarka nowoczesna cechuje się wykorzystaniem najlepszych technologii oraz najnowszych zdobyczy nauki i techniki. Zaliczamy do nich między innymi zautomatyzowane technologie, precyzyjne maszyny oraz szeroką ofertę kupna i sprzedaży. Ponadto bardzo istotna jest wysoka wydajność pracy. Nowoczesne gospodarowanie powstało i rozwinęło się w państwach wysokorozwiniętych. Nawet rolnictwo, które bardzo powoli się zmienia jest uprzemysłowione i stosuje najnowsze techniki i technologie. Najważniejszymi skutkami rozwoju nowoczesnej gospodarki są: szybki i gwałtowny wzrost poziomu życia ludności oraz znaczna ingerencja oraz degradacja środowiska naturalnego naszej planety. W latach siedemdziesiątych zauważono, że gospodarka może zostać zachwiana przez duże zużycie surowców mineralnych i zanieczyszczenie środowiska. Wiele państw oraz organizacji międzynarodowych walczy z tymi negatywnymi zjawiskami. Za miernik nowoczesności uważa się ciągłe zmniejszanie zanieczyszczania środowiska przez człowieka.

Kraje Unii Europejskiej różnią się pod względem metod oraz warunków gospodarowania. Większość z nich cechuje się rolnictwem towarowym o wysokim stopniu zmechanizowania i intensyfikacji. W dużym stopniu jest to także rolnictwo uprzemysłowione, ponieważ produkcja rolna przypomina działalność zakładu przemysłowego. Materiały siewne, sprzęty, maszyny, nawozy oraz środki ochrony roślin najczęściej są kupowane. Natomiast prawie wszystkie prace wykonują maszyny sterowane przez człowieka. Komputeryzacja sprawia, że wiele procesów reguluje system komputerowy. Takie czynności, jak temperatura, ilość wody i nawozu są automatycznie wykonywane. Niemalże całą produkcje przeznacza się na sprzedaż. Artykuły staranie się dobiera i kontroluje. Używanie nawozów i środków chroniących rośliny bywa niebezpieczne dla zdrowia. Jest to źródłem chorób, alergii pokarmowych i zatruć. Ponadto wymierają zwierzęta zatrute sztucznymi środkami używanymi w rolnictwie i zanieczyszczają się wody. Unia Europejska promuje także rolnictwo ekologiczne bez używania sztucznych substancji.

Dostęp człowieka do wody pitnej jest jednym z największych problemów współczesnego świata. Niedostatek wód wynika z przyczyn przyrodniczych oraz niedbałości o stan wód. Państwa najbogatsze bardzo chętnie kupują czysta wodę. W Polsce litr czystej wody kosztuje ponad złotówkę. W krajach bardzo biednych z powodu braku odpowiednio czystej wody ludzie piją ją brudną i skażoną. Jest to bezpośrednią przyczyną śmierci około 5 milionów osób rocznie. Najgorsze warunki pod tym względem panują w Afryce, gdzie okres przeciętnej choroby trwa ponad 140 dni w ciągu roku. Brak czystej wody wywołuje najczęściej choroby pasożytnicze i skóry. Najlepszym rozwiązaniem dla tego problemu jest po prostu niezanieczyszczona woda, jednak jest to bardzo kosztowne i przekracza możliwości finansowe nawet najbogatszych państw świata. Bardzo poważną kwestią jest wyczerpanie zapasu wód. Spowodowane jest to często przez duże skupiska ludzi i przemysłu. Mówimy wtedy, że powstaje tak zwany lep depresyjny. Jest to wysychanie źródeł wody na pewnym obszarze, wysychanie roślinności oraz brak wody dla gospodarstw domowych i działalności rolniczej.

W latach dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia zaczęto podejmować szereg działań, które miały na celu chronić przed zanieczyszczeniem wody podziemne i powierzchniowe w naszym kraju. Tworzono wiele oczyszczalni ścieków. Zarówno tych miejskich jak i przemysłowych. Ponadto nowoczesne metody produkcji zmniejszyły emisję zanieczyszczeń do wód. Od kąt Polska jest członkiem Unii Europejskiej oczyszczalnie ścieków muszą się znajdować w każdej miejscowości przekraczającej dwa tysiące mieszkańców. W innej sytuacji jest polska wieś. Panujące susze przyczyniają się do zanieczyszczenia wód gruntowych. Ponadto brakuje kanalizacji oraz wodociągów. Do przyczyn zanieczyszczenia powietrza w Polsce zaliczamy: brak świadomości i wiedzy, przestarzałe technologie produkcji oraz spalanie węgla brunatnego i kamiennego. Pod koniec XX wieku Polacy znacznie ograniczyli produkcje przemysłową i zainteresowali się ekologią. Nowe technologie charakteryzujące się oszczędnością energii przyczyniły się do spadku spalania surowców kopalnianych. Bardzo duży wpływ na ten proces miała także integracja z Unią Europejską.

Plemiona, które mieszkają na sawannie trudnią się rolnictwem i pasterstwem. Pola to niewielkie terytoria powstałe z wykarczowanych obszarów, gdzie kiedyś rosła roślinność naturalna. Najczęściej uprawia się tam zboża takie jak sorgo i proso oraz warzywa. Głównym narzędziem prac jest motyka. W dawnych czasach, kiedy zaludnienie sawanny było niewielkie ziemi starczało na tak zwane „wędrowne” rolnictwo. Rolnicy i ich rodziny zmieniali obszary uprawne wraz ze spadkiem ich wydajności. Sytuacja ta uległa zmianie, kiedy to w drugiej połowie ubiegłego stulecia miała miejsce eksplozja demograficzna, czyli gwałtowny wzrost ludności. Wzrosło również zapotrzebowanie na żywność. Aby ją wytworzyć należało zwiększyć liczbę upraw oraz hodowli. Dodatkową kwestią stały się nowe potrzeby wymagające zaspokojenia. Aby to zrobić należało wytworzyć nadwyżki żywności i sprzedać je. Kiedy zabrakło terenów uprawnych zaczęto masowo karczować roślinność naturalną, co doprowadziło do jej wyniszczenia. Przykład ten bardzo dobrze obrazuje zależność między degradacją środowiska, a liczbą ludności. Im więcej mieszkańców danego terytorium tym większe zagrożenie dla środowiska.

W czasach kolonialnych małe plemiona wykorzystywały jedynie surowce mineralne, które były odnawialne, a ich użytkowanie nie prowadziło do wyniszczenia. Człowiek od początku swego istnienia wywoływał zmiany w środowisku naturalnym. Jednak kiedyś nie były one tak zaawansowane i pozwalały na zachowanie równowagi. Do wyżej wymienionych zasobów odnawialnych zaliczymy między innymi rośliny i zwierzęta, które wykorzystywano przede wszystkim do celów spożywczych. Współcześnie bardzo trudno znaleźć taką zależność między człowiekiem, a przyrodą. Jednak istnieją takie wyjątki jak na przykład lasy Amazonii, gdzie żyją prymitywne plemiona. Gospodarka tradycyjna jest stosowana także w XXI wieku. Jest to jednak nieco zmieniona formuła, przystosowana do współczesnych wymagań gospodarczych. Jej największym minusem jest trwała degradacja środowiska naturalnego.
Podobnie było z przemysłem, który nie szczędził surowców mineralnych i energii. Zanieczyszczał on powietrze, wodę oraz powodował dużą śmiertelność wśród pracowników.