Plemiona, które mieszkają na sawannie trudnią się rolnictwem i pasterstwem. Pola to niewielkie terytoria powstałe z wykarczowanych obszarów, gdzie kiedyś rosła roślinność naturalna. Najczęściej uprawia się tam zboża takie jak sorgo i proso oraz warzywa. Głównym narzędziem prac jest motyka. W dawnych czasach, kiedy zaludnienie sawanny było niewielkie ziemi starczało na tak zwane „wędrowne” rolnictwo. Rolnicy i ich rodziny zmieniali obszary uprawne wraz ze spadkiem ich wydajności. Sytuacja ta uległa zmianie, kiedy to w drugiej połowie ubiegłego stulecia miała miejsce eksplozja demograficzna, czyli gwałtowny wzrost ludności. Wzrosło również zapotrzebowanie na żywność. Aby ją wytworzyć należało zwiększyć liczbę upraw oraz hodowli. Dodatkową kwestią stały się nowe potrzeby wymagające zaspokojenia. Aby to zrobić należało wytworzyć nadwyżki żywności i sprzedać je. Kiedy zabrakło terenów uprawnych zaczęto masowo karczować roślinność naturalną, co doprowadziło do jej wyniszczenia. Przykład ten bardzo dobrze obrazuje zależność między degradacją środowiska, a liczbą ludności. Im więcej mieszkańców danego terytorium tym większe zagrożenie dla środowiska.

W czasach kolonialnych małe plemiona wykorzystywały jedynie surowce mineralne, które były odnawialne, a ich użytkowanie nie prowadziło do wyniszczenia. Człowiek od początku swego istnienia wywoływał zmiany w środowisku naturalnym. Jednak kiedyś nie były one tak zaawansowane i pozwalały na zachowanie równowagi. Do wyżej wymienionych zasobów odnawialnych zaliczymy między innymi rośliny i zwierzęta, które wykorzystywano przede wszystkim do celów spożywczych. Współcześnie bardzo trudno znaleźć taką zależność między człowiekiem, a przyrodą. Jednak istnieją takie wyjątki jak na przykład lasy Amazonii, gdzie żyją prymitywne plemiona. Gospodarka tradycyjna jest stosowana także w XXI wieku. Jest to jednak nieco zmieniona formuła, przystosowana do współczesnych wymagań gospodarczych. Jej największym minusem jest trwała degradacja środowiska naturalnego.
Podobnie było z przemysłem, który nie szczędził surowców mineralnych i energii. Zanieczyszczał on powietrze, wodę oraz powodował dużą śmiertelność wśród pracowników.

W najbardziej rozwiniętych i zamożnych krajach na świecie rolnictwo określane jest mianem uprzemysłowionego. Tego typu działalność gospodarcza charakteryzuje się odpowiednim wykształceniem rolników i wiedzą o przyrodzie oraz wymaganiach roślin przeznaczonych do uprawy. Ponadto jest to dbanie o regulacje stosunków wodnych i dostarczanie glebie odpowiednich związków mineralnych, zwalczanie szkodników i różnego typu schorzeń, należyte oraz zdrowe odżywianie zwierząt hodowlanych, wprowadzanie nowych gatunków roślin i zwierząt do uprawy i chowu oraz stosowanie modyfikacji genetycznej. Metody używane w rolnictwie uprzemysłowionym budzą wiele niezdrowych emocji. Różnego typu środki chemiczne oprócz tego, że chronią rośliny przed zarazami i chorobami przenikają też do ich owoców, które później spożywają ludzie i zwierzęta. Część tego typu związków zanieczyszcza również wody gruntowe. Dotyczy to także zwierząt, które bardzo często są nieprawidłowo tuczone. Do pasz dodawano kiedyś tkanki zwierzęce, co było przyczynom zachorowań na tak zwaną chorobę szalonych krów. Miało to swoje konsekwencje w spadku spożywania mięsa wołowego oraz strat producentów tego typu produktów. Współcześnie bardzo popularne stała się żywność uprawiana i hodowana naturalnie w gospodarstwach ekologicznych. Niestosuje się w nich sztucznych środków ochrony roślin i nawozów sztucznych, więc plony są znacznie niższe, ale ich cena jest o wiele wyższa.

Zboża odgrywają bardzo istotną role na naszym globie. Są one bardzo odżywcze i mogą być długo przechowywane. Jest to szczególnie istotne w miejscach, gdzie ze względu na warunku klimatyczne plony zbiera się tylko jeden raz w roku. Ponadto zboża bardzo szybko rosną, więc mogą być uprawiane nawet w miejscach, gdzie okres wegetacyjny jest bardzo krótki, natomiast, jeśli jest on długi istnieje możliwość zbiorów od 2 do 3 razy w roku. Zboża bardzo szybko i wygodnie się transportuje. Istnieje także możliwość wykorzystania tych elementów, które nie nadają się do spożycia przez ludzi. Na przykład z resztek niejadalnych przez człowieka wytwarza się pasze dla zwierząt, nawozy oraz różnego rodzaju plecionki. Ziarna zbożowe służą do wyrobów mąki, płatków, kaszy i grysiku. Uprawa najczęściej jest mało pracochłonna i wykonywana przez urządzenia mechaniczne. Na tenarach, gdzie panuje klimat ciepły lub wilgotny uprawia się rośliny bulwiaste takie jak maniok, jam, patat oraz taro. Natomiast klimat umiarkowany sprzyja uprawie ziemniaków. Bardzo powszechne są rośliny strączkowe, które mogą rosnąć w wielu strefach klimatycznych. Stanowią one bardzo ważny składnik nasze diety ze względu na bogactwo w białko roślinne. Zliczmy do nich soje oraz wiele odmian fasoli. Podobnie jest z warzywami i owocami, które występują zależności od swoich wymagań w wielu klimatach.