Współcześnie istnieje wiele lokalnych odmian bydła. W krajach najbogatszych wyróżniamy bydło mięsne i mleczne. Natomiast w krajach biednych bydło hodowane jest przede wszystkim dla mleka. Poza tym w wielu kulturach bydło darzone jest niezwykłą czcią, co wiąże się z zakazem spożywania mięsa. Tak jest między innymi w Indiach. Podobna sytuacja panuje w Azji Południowo-Wschodniej, gdzie bydło jest siła pociągową. Zwierzęta te nie występują na wszystkich szerokościach geograficznych. W klimacie zimnym brakuje pożywienia, natomiast tropikalnym bydło zapada na wiele śmiertelnych chorób. Dlatego w takich miejscach hoduje się trzodę chlewną i drób. Trzoda chlewna hodowana jest w pobliżu dużych miast, czyli blisko docelowych rynków zbytu. Zwierzęta te rosną szybciej niż bydło i mogą się odżywiać gorszym pokarmem na przykład odpadami z gospodarstw domowych. Najwięcej trzody chlewnej występuje w Azji Wschodniej, Europie, Stanach Zjednoczonych i Brazylii. Natomiast praktycznie nie hoduje się tej zwierzyny na Bliskim Wschodzie, ponieważ zakazuje tego islam i judaizm. Ostatnimi laty wzrasta spożycie drobiu. Produkcja ta rozwija się zarówno w krajach wysokorozwiniętych jak i słaborozwiniętych. Zazwyczaj lokalizuje się przy dużych miastach, gdzie łatwo sprzedać mięso i jaja. Ptaki tuczy się w pomieszczeniach zamkniętych. Kury można również hodować indywidualnie ze względu na niewielki koszt utrzymania.

Zdarza się, że gospodarstwo może być wyspecjalizowane w hodowli pewnego gatunku zwierząt lub danej rośliny uprawnej. Wiele gospodarstw łączy obydwie produkcje, aby pokarm z łąk i pastwisk trafiał do zwierząt hodowlanych. Dodatkowo może być prowadzona z uprawą roślin pastewnych takich jak kukurydza i buraki pastewne oraz rośliny motylkowe, które wzbogacają glebę w azot, co eliminuje nawozy azotowe. Podobnie jest z uprawą drzew owocowych, które wytwarzają więcej owoców dzięki pszczołą.
Hodowla zwierząt powoduje zmniejszenie wielkości upraw roślin żywieniowych i jednocześnie pomaga w uzyskaniu większych zbiorów, dzięki nawozom naturalnym. W krajach biednych, gdzie panuje niski stopień mechanizacji, bydło jest siłą pociągową. Ponadto takie zwierzęta jak kozy i świnie mogą odżywiać odpadkami i mimo to produkować pełnowartościowe białko, bardzo zdrowe i potrzebne w diecie człowieka. Środowisko przyrodnicze nie zawsze pozostaje bez zmian, gdy prowadzony jest intensywny wypas. Prowadzi to do rozluźnienia warstw gleby i jej niszczenia, a następnie do erozji. Nie tylko łąki pastwiska mogą być miejscem, gdzie zwierzęta zjadają pokarm roślinny. Podczas suszy mogą one niszczyć rośliny uprawne i w dalszym stopniu prowadzić do pustynnienia. Taki proces mam miejsce na sawannach na kontynencie afrykańskim.