Zdarza się, że gospodarstwo może być wyspecjalizowane w hodowli pewnego gatunku zwierząt lub danej rośliny uprawnej. Wiele gospodarstw łączy obydwie produkcje, aby pokarm z łąk i pastwisk trafiał do zwierząt hodowlanych. Dodatkowo może być prowadzona z uprawą roślin pastewnych takich jak kukurydza i buraki pastewne oraz rośliny motylkowe, które wzbogacają glebę w azot, co eliminuje nawozy azotowe. Podobnie jest z uprawą drzew owocowych, które wytwarzają więcej owoców dzięki pszczołą.
Hodowla zwierząt powoduje zmniejszenie wielkości upraw roślin żywieniowych i jednocześnie pomaga w uzyskaniu większych zbiorów, dzięki nawozom naturalnym. W krajach biednych, gdzie panuje niski stopień mechanizacji, bydło jest siłą pociągową. Ponadto takie zwierzęta jak kozy i świnie mogą odżywiać odpadkami i mimo to produkować pełnowartościowe białko, bardzo zdrowe i potrzebne w diecie człowieka. Środowisko przyrodnicze nie zawsze pozostaje bez zmian, gdy prowadzony jest intensywny wypas. Prowadzi to do rozluźnienia warstw gleby i jej niszczenia, a następnie do erozji. Nie tylko łąki pastwiska mogą być miejscem, gdzie zwierzęta zjadają pokarm roślinny. Podczas suszy mogą one niszczyć rośliny uprawne i w dalszym stopniu prowadzić do pustynnienia. Taki proces mam miejsce na sawannach na kontynencie afrykańskim.