Śródmieścia miast, które posiadają wielowiekową historie pełnią funkcje kulturalne, administracyjne oraz handlowe. Jest to przede wszystkim związane z tym, że występuje tam stara zabudowa oraz mnóstwo zabytków. Współczesne duże i bardzo dobrze rozwinięte miasta wykształciły nowy typ śródmieścia nazywany CBD od angielskiego zwrotu „Central Business District”. Nie znajdziemy tam zabytków, a jedynie wieżowce, które zastąpiły starą zabudowę. Ceny tych gruntów są bardzo wysokie, więc sprzedaż ich jest bardzo korzystna. Domy mieszkalne zostały przekształcone w centra usługowe. Najbardziej znanym CBD jest Manhattan w Nowym Jorku. Zdarza się, że ze względu na wyjątkowo cenne zabytki i obiekty, tego typu śródmieścia powstają na peryferiach miast. Największą część miast stanowią dzielnice mieszkalne. Są one podzielone na wielorodzinne takie jak bloki i kamienice oraz jednorodzinne domy. Różnią się one stylem budownictwa i standardem. Za najbiedniejsze uważa się dzielnice kamienic powstałych na przełomie XIX i XX wieku, natomiast najbardziej luksusowe te części miast, gdzie znajdują się wille. W krajach biedniejszych na peryferiach miast powstają dzielnice o najniższych standardach mieszkaniowych i życiowych. Nazywane są dzielnicami nędzy, slumsami lub fawelami. Zbudowane są z przedmiotów znalezionych na ulicach, a kanalizacja, telekomunikacja oraz elektryczność praktycznie w nich nie istnieje.