Miast od początku swego istnienia były miejscem, gdzie mieszały się różne kultury oraz religie. Wzajemna wymiana myśli społecznej, doświadczenia, tradycji i wiedzy sprzyjała ciągłemu rozwojowi. Miało to ogromny wpływ na specyfikę mentalności, tolerancje oraz akceptację innowacji. Miasto to również miejsce, na którym istnieje złożony system gospodarczy. Wszelkie dziedziny gospodarki współpracują ze sobą i gwarantują wzajemne istnienie. Między innymi infrastruktura techniczna, składająca się z sieci transportowej, wodociągowej oraz energetycznej- ułatwia ona sprawne działanie oraz daje możliwości zwiększenia zatrudnienia. Mieszkańcy miast mogą również poszczycić się wyższymi zarobkami oraz większym wyborem i dostępem do większości zawodów. Ponadto łatwiej zmienić zawód i poszerzyć swoje kwalifikację. Miasto daje większe szanse na zdobycie wykształcenie, szczególnie wyższego oraz ułatwia dostęp do kultury i nauki. Młodzież miejska ma szanse na lepszy start w życiu, niż ich koledzy z prowincji. Ponadto bliskość do służb ratowniczych i medycznych zapewnia dłużę życie i lepszą opiekę zdrowotną. Mieszkańcy miast są w stanie w większym stopniu zaspokoić swoje pragnienia, zarówno te materialne i niematerialne. Dobrze rozwinięta działalność usługowa i rozrywkowa zlokalizowana jest najczęściej w największych miastach.

Jednym z kosztów działalności miast jest tak zwany klimat miejski. Chodzi tutaj głównie o dużą emisję zanieczyszczeń do atmosfery, co znacznie odbija się na wdychanym przez nas powietrzu. Ponadto skutkuje to mgłami, częstymi zachmurzeniami oraz kwaśnymi opadami. Naukowcy informują, że szkodliwe substancje mogą podwyższać temperaturę miast nawet o kilkanaście stopni Celsjusza. Zanieczyszczone powietrze szkodzi nam w dużym stopniu. Powoduje choroby układu oddechowego i oczu, alergię, bóle głowy oraz ogólne złe samopoczucie. Zanieczyszczenie utrzymujące się tuż nad aglomeracjom nazywane jest smogiem. Sen z powiek mieszkańców miast spędza komunikacja oraz nieustający hałas. Alternatywą dla niewygodnego transportu oraz niekończących się korków może być metro. Jednak jego budowa jest niezwykle kosztowna. W miastach o wiele szybciej rozpowszechniają się schorzenia zakaźne oraz choroby cywilizacyjne. Do tych ostatnich możemy zaliczyć nowotwory oraz choroby układu krążenia. Ponadto mieszkańcy miast są bardziej narażeni na urazy i wypadki. Duże miasta to także miejsce zmożonej patologii i zaburzeń psychicznych. Wynika to z anonimowości i braku wystarczającej kontroli społecznej. W małych miasteczkach i wsiach ludzie doskonale się znają i wzajemnie kontrolują, co zapobiega wyżej wymienionym przypadkom.

Pierwsze osady nie prowadziły trybu stałego. Zdobywano pożywienie dzięki łowiectwu i zbieractwu. Grupy tworzące osady przenosiły się, co jakiś czas, najczęściej sezonowo lub wtedy, gdy występował niedostatek zwierzyny i jadalnej roślinności. Współcześnie takie osadnictwo spotykamy na obszarach wyjątkowo niekorzystnych pod względem przyrodniczym dla człowieka. Ludzie prowadzący taki tryb życia zamieszkują pustynie, lasy równikowe, tundrę oraz góry. Podstawą zmian osadnictwa było rolnictwo, a później hodowla. Człowiek związał się z ziemią, co było bodźcem do zorganizowania stałych osad i skupisk ludzi. Proces ten przejawiał się budowaniem stałych i solidnych domostw. Ludzie wybierając tereny na miejsca zamieszkania kierowali się przede wszystkim żyznością i bliskością zbiorników wodnych. O miejscu zamieszkaniu decydowało rolnictwo. Główną przyczyną stałego osadnictwa były warunki przyrodnicze wykorzystywane przez człowieka. Rozwój roli i hodowli zwiększył ingerencję człowieka w przyrodę i spowodował zwiększenie liczby ludności osad. Charakter osadnictwa jest ściśle zależna od działalności gospodarczej człowieka. Ludzie w miastach egzystują blisko miejsc zatrudnienia tworząc duże skupiska, natomiast osady wiejskie zlokalizowane są w ośrodkach rolniczych, oddzielone polami uprawnymi.

Za wieś uważa się osadę, na której dominuje budownictwo jednorodzinne. Mieszkańcy wsi są nieliczni i utrzymują się z rolnictwa. Z obszarem wiejskim są związane użytki rolne. Zaliczmy do nich grunty orne, łąki, pastwiska oraz sady. Wielkość oraz organizacja wsi zależy od środowiska naturalnego. To z niego czerpane są stosowane kiedyś i obecnie materiały budowlane takie jak drewno, glina, kamienie, liście palmowe, czy nawet bryły lodu i śniegu. Wszystkie te tworzywa wpływają na wygląd domów i pomieszczeń gospodarczych. Może to być między innymi kształt dachu, grubość ścian lub wielkość drzwi. Gdy tworzono pierwsze osady przestrzegano tak zwanego tradycyjnego planu wsi i domu. Najczęściej układ domostw koncentrował się wokół miejsca zamieszkania wodza, a inne budowle rozciągały się wzdłuż głównej drogi bądź rzeki. W osadnictwie dużą role odgrywa również wielkość wsi. Istnienie małych gospodarstw sprzyja funkcjonowaniu dużych wsi, których mieszkańcy żyją w sporych skupiskach. Natomiast duże podmioty gospodarskie zajmują większe tereny pod uprawy, co sprzyja osadnictwu rozproszonemu.
Zabudowa rolnicza może być związana z zamożnością rolników. Domy bogatych mieszkańców wsi często są okazalsze i trwalsze oraz zbudowane z materiałów rzadko używanych w środowisku lokalnym. Ważnym bodźcem jest także historia. Przykładem mogą być kolonie kopiujące styl metropolii.