Aby walczyć ze skutkami zanieczyszczenia powietrza potrzebna jest współpraca całego społeczeństwa. Świadomość społeczeństwa na ten problem jest bardzo istotna. Zarówno pracownicy zakładów produkcyjnych, jaki i rolnicy oraz mieszkańcy gospodarstw domowych powinni przestrzegać pewnych zasad zdrowego współżycia z przyrodą. Jeśli pragniemy poprawić stan atmosfery należy rozpoznać rodzaje i źródła zanieczyszczeń oraz znać przyczyny i skutki negatywnej działalności człowieka. Ponad to istotna jest kwestia długotrwałych wysiłków, które mogą odnieść skutek dopiero w przyszłości oraz brania indywidualnej odpowiedzialności za zanieczyszczenie natury. Czasami nie wystarczą dobre chęci, ale również potrzebny jest bardzo duży kapitał. Zwalczanie zanieczyszczeń powietrza może być powodem sporów. Zderzające się przeciwstawne interesy przyszłych pokoleń, ekologów, rządzących i przedsiębiorców mogą być przyczyną wielu nieporozumień i sporów. Dodatkowym problemem jest brak środków i wiedzy o problemie zanieczyszczenia powietrza.

Człowiek przyczynia się do zanieczyszczenia wszystkich rodzajów wód na globie oraz zmniejsza ilość wód słodkich. Mimo, że woda jest jedną z najcenniejszych dla naszego życia substancji, to nie potrafimy jej oszczędzać. Nawet w miejscach, gdzie panuje jej niedostatek zużywa się więcej wody niż jest faktycznie zapotrzebowanie. Bardzo duże straty powoduje nawadnianie pól wodami rzecznymi. Dużą rolę odgrywa świadomość społeczna. Na przykład szwajcarzy bardzo oszczędzają wodę, zużywając około 110 metrów sześciennych na osobę. Zupełnie inaczej postępują mieszkańcy Australii. Przeciętny Australijczyk zużywa dziesięć razy więcej wody niż mieszkaniec Szwajcarii. Najczęstszymi przyczynami zanieczyszczenia wód są: ścieki przemysłowe i komunalne, brak dobrych i szczelnych szamb, duże ilości środków chemicznych stosownych przy uprawie roli, nieodpowiednie składowanie odpadów na wysypiskach oraz brak wiedzy i odpowiedzialności całego społeczeństwa. Niezbędne jest oczyszczenie zużytych już wód, które zapobiega nadmiernemu zużywaniu tego surowca.

Zanieczyszczenia mogą pochodzić zarówna ze źródeł naturalnych takich jak wulkany, rozkładających się martwych zwierząt, burz pyłowych oraz pożarów lasów, lecz głównym ich źródłem jest działalność ludzka. Emisja zanieczyszczeń to po prostu wprowadzenie substancji szkodliwych do atmosfery. Proces ten ma miejsce wszędzie tam, gdzie mieszkają ludzie. Emisja zanieczyszczeń jest największa w ośrodkach przemysłowo-produkcyjnych oraz bardzo dużych aglomeracjach. Jednak cyrkulacja powietrza może transportować niebezpieczne związki na dalsze terytoria. W związku z tym zanieczyszczenie powietrza jest problemem wszystkich mieszkańców naszej planety. Działalność gospodarcza z reguły niesie za sobą naruszenie składu powietrza. O szkodliwość decyduje głównie stężenie oraz rodzaj substancji zawartej w atmosferze. Ponad 40% zanieczyszczeń pochodzi z przemysłu przetwórczego. Ponadto powietrze zanieczyszcza transport, rolnictwo, budownictwo, obronność oraz gospodarstwa domowe. Substancje zaburzające skład powietrza to przede wszystkim tlenki węgla, siarki oraz azotu.

Skutki działalności człowieka można dostrzec na obszarze źródła emisji zanieczyszczeń. Najczęściej są to nieprzyjemne odory oraz pyły. Jeżeli na jednym obszarze istnieje wiele źródeł i rodzajów zanieczyszczeń atmosfery to dochodzi do ich kumulacji i nasilenia. Przykładem może być smog, czyli warstwa zanieczyszczeń utrzymująca się na wielkim aglomeracjami. Jest on ogromnym zagrożeniem dla osób cierpiących na choroby układu krążenia. Według badań węgierskich naukowców, co siedemnasty zgon ma związek z zanieczyszczonym powietrzem. Natomiast w Polsce najgorzej jest na Śląsku. Szacuje się, że zawartość pyłów znajdujących się w powietrzu jest czterokrotnie wyższa niż dopuszczalna ich ilość. Dużym problemem są kwaśne deszcze, które niszczą żywe organizmy oraz konstrukcje. Zawierają one tlenków i azotów oraz charakteryzują się kwaśnym odczynem. Kwaśne deszcze występują w krajach wysoko uprzemysłowionych. Zanieczyszczenie powietrza nie pozostaje bez wpływu na globalne ocieplenie oraz zwiększanie się dziury ozonowej.

W najbardziej rozwiniętych i zamożnych krajach na świecie rolnictwo określane jest mianem uprzemysłowionego. Tego typu działalność gospodarcza charakteryzuje się odpowiednim wykształceniem rolników i wiedzą o przyrodzie oraz wymaganiach roślin przeznaczonych do uprawy. Ponadto jest to dbanie o regulacje stosunków wodnych i dostarczanie glebie odpowiednich związków mineralnych, zwalczanie szkodników i różnego typu schorzeń, należyte oraz zdrowe odżywianie zwierząt hodowlanych, wprowadzanie nowych gatunków roślin i zwierząt do uprawy i chowu oraz stosowanie modyfikacji genetycznej. Metody używane w rolnictwie uprzemysłowionym budzą wiele niezdrowych emocji. Różnego typu środki chemiczne oprócz tego, że chronią rośliny przed zarazami i chorobami przenikają też do ich owoców, które później spożywają ludzie i zwierzęta. Część tego typu związków zanieczyszcza również wody gruntowe. Dotyczy to także zwierząt, które bardzo często są nieprawidłowo tuczone. Do pasz dodawano kiedyś tkanki zwierzęce, co było przyczynom zachorowań na tak zwaną chorobę szalonych krów. Miało to swoje konsekwencje w spadku spożywania mięsa wołowego oraz strat producentów tego typu produktów. Współcześnie bardzo popularne stała się żywność uprawiana i hodowana naturalnie w gospodarstwach ekologicznych. Niestosuje się w nich sztucznych środków ochrony roślin i nawozów sztucznych, więc plony są znacznie niższe, ale ich cena jest o wiele wyższa.

Zboża odgrywają bardzo istotną role na naszym globie. Są one bardzo odżywcze i mogą być długo przechowywane. Jest to szczególnie istotne w miejscach, gdzie ze względu na warunku klimatyczne plony zbiera się tylko jeden raz w roku. Ponadto zboża bardzo szybko rosną, więc mogą być uprawiane nawet w miejscach, gdzie okres wegetacyjny jest bardzo krótki, natomiast, jeśli jest on długi istnieje możliwość zbiorów od 2 do 3 razy w roku. Zboża bardzo szybko i wygodnie się transportuje. Istnieje także możliwość wykorzystania tych elementów, które nie nadają się do spożycia przez ludzi. Na przykład z resztek niejadalnych przez człowieka wytwarza się pasze dla zwierząt, nawozy oraz różnego rodzaju plecionki. Ziarna zbożowe służą do wyrobów mąki, płatków, kaszy i grysiku. Uprawa najczęściej jest mało pracochłonna i wykonywana przez urządzenia mechaniczne. Na tenarach, gdzie panuje klimat ciepły lub wilgotny uprawia się rośliny bulwiaste takie jak maniok, jam, patat oraz taro. Natomiast klimat umiarkowany sprzyja uprawie ziemniaków. Bardzo powszechne są rośliny strączkowe, które mogą rosnąć w wielu strefach klimatycznych. Stanowią one bardzo ważny składnik nasze diety ze względu na bogactwo w białko roślinne. Zliczmy do nich soje oraz wiele odmian fasoli. Podobnie jest z warzywami i owocami, które występują zależności od swoich wymagań w wielu klimatach.