Urbanizacja
Osady, które są zlokalizowane w strefie podmiejskiej nazywane są przedmieściami. W krajach wysoko rozwiniętych zauważa się ciągły wzrost liczby mieszkańców oraz obszarów strefy podmiejskiej. Jest to związane z przenoszeniem się ludzi z dzielnic centralnych do spokojnych i cichych peryferii. Natomiast w państwach słabo rozwiniętych zauważyć można odwrotną zależność. Biedna ludność wiejska napływa na przedmieścia miast w poszukiwaniu lepsze pracy. Peryferia są zarówno miejscem slumsów, jaki i bogatych dzielnic willowych. Strefa podmiejska składa się kilku przedmieść o różnorodnych właściwościach. Dzielnice mieszkaniowe charakteryzują się wygodą oraz zielonym otoczeniem, do którego mieszkańcy wracają po pracy w mieście. Istnieją również przedmieścia mieszkaniowe o dość niskim standardzie i typowe dzielnice nędzy. Strefa podmiejska może mieć również charakter przemysłowy. Ośrodki tego typu powstają w okolicach złóż naturalnych i za zgodą mieszkańców. Przedmieścia mogą pełnić funkcje usługowo-handlowe. Najczęściej są to wielkie centra handlowe, wokół których panuje zmożony ruch. Ponadto funkcjonują tam hurtownie oraz giełdy towarowe i ośrodki rolnicze, których mieszkańcy zajmują się rolą i hodowlą. Ostatnim rodzajem strefy podmiejskiej jest wypoczynkowo-rekreacyjna. Mieszkańcy miasta wyjeżdżają na peryferia by móc spokojnie spędzić weekend i odpocząć od miejskiego zgiełku.
Na zmianę liczby mieszkańców wpływa wiele czynników. Zaliczamy do nich przyrost naturalny, migracje-najczęściej ze wsi do miast i zmiany granic administracyjnych. Miasta, które leżą blisko siebie tworzą zespół miejski, gdy jedno z miast jest większe od pozostałych i wyraźnie dominuje mamy wówczas do czynienia z aglomeracja monocentryczną. Natomiast, kiedy kilka miast o podobnej wielkości jest zlokalizowanych blisko siebie jest mowa o aglomeracji policentrycznej lub konurbacji. Szacuje się, że w naszym kraju ponad 62% ludności to mieszkańcy miast. Taka tendencja utrzymuje się od końca ubiegłego stulecia. Bardziej zurbanizowana jest Polska zachodnia, natomiast zdecydowanie najsłabiej pod tym względem wypada południowy-wschód naszego państwa. Proces urbanizacji na poszczególnych kontynentach rozpoczął się w różnych okresach czasowych i z innym nasileniem. Najpóźniej stało się to w Ameryce Północnej, Ameryce Południowej, Australii oraz Afryce. Współcześnie za najbardziej zurbanizowane uważa się kraje amerykańskie, Europe Zachodnią, Australię, Nową Zelandię oraz Japonię. Natomiast ciągle niewielki odsetek mieszkańców miast w ogólnej liczbie obywateli państw znajduje się na kontynentach: afrykańskim i azjatyckim. Jeśli chodzi o tempo urbanizacji to prym wiodą państwa posiadające mało ludności miejskiej.